25.6.17

Λίγες σκέψεις: Τί δώρο μου έκανε ο γιος μου

Πηγή

Η προηγούμενη εβδομάδα ήταν μία διαφωτιστική εβδομάδα για μένα. Συνέβησαν μικρά, αλλά υπέροχα πράγματα στη ζωή μας. Σκεφτόμουν λοιπόν, ότι από την ημέρα που έγινα μαμά, προσπαθώ -όπως κάθε μαμά-, να δώσω ό,τι καλύτερο για το παιδί μου, από υλικά και άυλα αγαθά.

Προσπαθώ να τον μεγαλώσω με τις αρχές και αξίες, που θεωρώ ότι θα πρέπει να έχει στη ζωή του, να του προσφέρω καθημερινά τις κατάλληλες συνθήκες για να αναπτύσσεται υγιώς ώστε να εξελιχθεί σε μία ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Σε κάθε τί που συμβαίνει προσπαθώ να του διδάξω κάτι. Κάθε περίσταση είναι μια ευκαιρία να τον καθοδηγήσω, να του δώσω εναλλακτικές, να τον κάνω να σκεφτεί, να του "ανοίξω" τους ορίζοντες. Προσπαθώ να του μάθω λέξεις, γλώσσες, κουλτούρες, αλλά και υπομονή ευγένεια, φιλανθρωπία και ό,τι άλλο ο ίδιος μου δώσει την ευκαιρία. Του κάνω δώρα υλικά σε κάθε ευκαιρία που θεωρώ ότι κάτι θα μάθει. Τον στηρίζω, τον μεγαλώνω, κάνω δηλαδή όχι λιγότερα από αυτά που κάθε γονιός κάνει για το παιδί του, όμως πάντα αναρωτιέμαι τα κάνω όλα καλά, είμαι σωστή μαμά;
 Στο τέλος της εβδομάδας, και ενώ βρισκόμασταν στη σχολική γιορτή, τον παρακολουθούσα περήφανη να λέει το ποίημα του. Εκείνη τη στιγμή διαπίστωσα ότι εγώ κερδίζω όχι μόνο πολλά, αλλά και "ακριβά", πολύ περισσότερα από αυτά που δίνω.
 Ακούγοντας τα όμορφα τραγουδάκια για τα χρώματα και την αγάπη, που είχαν διαλέξει οι δασκάλες του για τη γιορτή, συγκινήθηκα τόσο πολύ, που ασυνείδητα άρχισα να απαριθμώ τα πράγματα που μου χαρίζει αυτό το πλάσμα κάθε στιγμή της ζωής μου μαζί του
* ζω την απόλυτη και απερίγραπτη ευτυχία που μπορεί ένας ενήλικος άνθρωπος να ζήσει
* εγώ και ο μπαμπάς του έχουμε πραγματικά γίνει ένα
* έχω γελάσει με την ψυχή μου, όπως ποτέ, με τις άλλοτε αφελείς και άλλοτε πανέξυπνες ατάκες του
* έχω απομυθοποιήσει τόσο τα ασήμαντα πράγματα στη ζωή και έχω χαλαρώσει
* έχω αποκτήσει τόσο υπομονή, που υπό άλλες συνθήκες δεν θα το κατάφερνα
* έχει ξυπνήσει η φαντασία μου, προκειμένου να κάνω τα δύσκολα εύκολα, αντί απλά να γκρινιάζω
* έχω κινητοποιηθεί και έχω γίνει πιο δημιουργική
* έχω πει και έχω ακούσει τόσες φορές σ'αγαπώ μέσα σε μία μόνο μέρα
* έχω νιώσει τόση τρυφερότητα που δεν φανταζόμουν ότι υπάρχει
* έχω νιώσει τόσο έντονα το συναίσθημα της περηφάνιας χωρίς τύψεις γιατί δεν αφορά εμένα, αλλά το παιδί μου (οπότε επιτρέπεται, έτσι δεν είναι;)
* έχω γνωρίσει υπέροχους ανθρώπους, μαμάδες, μπαμπάδες, δασκάλες, ψυχολόγους, παιδαγωγούς από τους οποίους έχω μάθει τόσα, και άλλα τόσα έχω απορρίψει, που ποτέ δεν θα άκουγα και δεν θα επεξεργαζόμουν, εάν δεν επρόκειτο για το παιδί μου, σχέσεις που ποτέ δε θα είχα την ευκαιρία να δημιουργήσω
* έχω διαβάσει τόσα βιβλία, τόσα παραμύθια, τόσες φανταστικές ιστορίες που η ψυχή μου έχει μαλακώσει και έχει ηρεμήσει
* έχω συναναστραφεί με τόσα παιδάκια, που ποτέ υπό άλλες συνθήκες δε θα μπορούσα, και έχω γλυκαθεί τόσο από την αφελή και γλυκιά παιδική τους συμπεριφορά


Αυτά είναι τα δώρα που μου έχει χαρίσει το παιδάκι μου και τα σκεφτόμουν στο λίγο χρόνο που διήρκεσε η παιδική γιορτή του και  ένιωσα για ακόμα μία φορά ευγνωμοσύνη στο Θεό για το μεγάλο του δώρο.


Mama Chrysi  





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tell me something...